Την Κυριακή 31 Μαρτίου, στις 9:30 το βράδυ, η Νατάσα Θεοδωρίδου και ο Ηλίας Βρεττός θα τραγουδήσουν αφιλοκερδώς στο νυχτερινό μαγαζί «Astra Live», στη Θεσσαλονίκη, με στόχο να συγκεντρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα για την ιατρική περίθαλψη του κοριτσιού που πάσχει από την επάρατη νόσο και χρειάζεται επειγόντως μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η προπώληση των προσκλήσεων με τιμή 20 ευρώ συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς. Την εκδήλωση διοργανώνει η Ένωση Τουριστικών Γραφείων Μακεδονίας - Θράκης με τη συμπαράσταση του Επαγγελματικού Επ ιμελητηρίου Θεσσαλονίκης.
«Νιώθω ευγνώμων όταν μέσα από αυτό που υπηρετώ χρόνια, το τραγούδι, μπορώ να βοηθήσω στο ελάχιστο σ' ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα. Η αρρώστια χτυπάει την πόρτα μας ανά πάσα στιγμή και πρέπει ο ένας να στηρίζει τον άλλον. Ζητάω ως χάρη να αγοράσουν οι Θεσσαλονικείς τις προσκλήσεις της συγκεκριμένης βραδιάς και να βοηθήσουμε το παιδί», πριν λίγες ημέρες σε συνέντευξη Τύπου η Νατάσα Θεοδωρίδη. «Η περιπέτεια της Μαργαρίτας, μας έχει συγκλονίσει όλους, αφού στα παιδιά βλέπουμε τη θετική πλευρά της ζωής, το καλό πρόσωπο αυτού του κόσμου», ανέφερε με τη σειρά του ο πρόεδρος του ΕΕΘ, Μιχάλης Ζορπίδης, ενώ ο πρόεδρος της Ένωσης, Βύρων Θεολόγης σημείωσε: «Πρόκειται για παιδί μέλους της Ένωσής μας. Ξεκίνησε το ταξίδι για τη ζωή και στα 15 του χρόνια κινδυνεύει το ταξίδι αυτό να μην ολοκληρωθεί. Πρέπει όπως μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε».

Οι προσκλήσεις διατίθενται από τα ακόλουθα σημεία:

Την Αναπτυξιακή Εταιρία του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου "Ο Σύμβουλος του Επαγγελματία" (Αριστοτέλους 27), από τα τρία βιβλιοπωλεία "Μαλλιάρης Παιδεία" και από τα εκδοτήρια εισιτηρίων του Μεγάρου Μουσικής στην Αριστοτέλους.

*seleo.gr
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ...

"ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ"

Ένα σύγχρονο λαϊκό τραγούδι σε στίχους και μουσική της Ζωής Τηγανούρια, το οποίο ερμηνεύει η Καίτη Γαρμπή.
Όπως ένα ακριβό κρασί που ωριμάζοντας αποκτά ακόμη περισσότερη αξία και δυναμική, περίμενε αρκετά χρόνια "στο συρτάρι", μέχρι που ο ζωντανός ουρανός το έβαλε σε χιλιάδες σπίτια, με την εφημερίδα "Espresso" του Σαββάτου 23 Μαρτίου 2013, στο Best of της Καίτης Γαρμπή "Από καρδιάς"…
Ένα τραγούδι ολόδροσο, γοητευτικό, βγαλμένο θαρρείς απ’ τις χρυσές εποχές του καλού τραγουδιού, που ενώνει αρμονικά το χτες με το σήμερα.
Με συναίσθημα, χαρακτήρα, τέχνη, τεχνική, ψυχή αληθινή.

Απολαύστε το!

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ...

Ο χαρταετός, η χιλιόχρωμη χαρά μικρών και μεγάλων στο πανηγύρι της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, υποδηλώνει την ανάταση, την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς. Μολονότι ο χαρταετός πρωταγωνιστεί στα δικά μας Κούλουμα, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι πατρίδα του είναι η... μακρινή Ανατολή.


Η ιστορία του χαρταετού έχει βαθιές ρίζες στην αρχαία Κίνα ξεπερνώντας τα 2.400 χρόνια ζωής. Αρχικά, βέβαια, υλικό κατασκευής των χαρταετών δεν υπήρξε το χαρτί, αλλά το ξύλο. Οι λαοί της Ανατολής χρησιμοποιούσαν τους χαρταετούς σε μαγικές τελετές, θρησκευτικές εκδηλώσεις και σε τελετουργίες για τον εξορκισμό του κακού. Πίστευαν ότι όσο ψηλότερα ανεβεί ο αετός τόσο πιο τυχεροί θα είναι.

Ο αυτοκράτορας της Κίνας Γουέν Χσουν έκανε πειράματα πτήσεων με αετούς φτιαγμένους από μπαμπού, χρησιμοποιώντας για επιβάτες τους κρατούμενούς του. Οι τυχεροί που επιζούσαν κέρδιζαν την ελευθερία τους.

Μια από τις πιο εντυπωσιακές γιορτές με χαρταετούς που ''χορεύουν'' στους αιθέρες πραγματοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη Βόρεια Ινδία, για την υποδοχή της άνοιξης, με εντυπωσιακές τελετές που έχουν τις ρίζες τους στην ινδουιστική μυθολογία. Για τον ίδιο λόγο, στη Λαχώρη του Πακιστάν κάθε Φεβρουάριο γίνονται πανηγυρικές εκδηλώσεις, που επαναφέρουν στη μνήμη παγανιστικές συνήθειες του παρελθόντος.

Αλλά και στην ελληνική αρχαιότητα, ο χαρταετός δεν ήταν άγνωστος. Αναφέρεται ότι ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντα -4ος αι. π. Χ.- χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αετό, ενώ υπάρχει και ελληνικό αγγείο της κλασικής εποχής με παράσταση κόρης, η οποία κρατά στα χέρια της μια μικρή λευκή σαΐτα (είδος αετού) με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει.

Πιθανότατα βέβαια, τα πειράματα ή τα παιχνίδια των Αρχαίων Ελλήνων με τους "αετούς" θα πρέπει να γίνονταν με πανί τουλάχιστον ως το Μεσαίωνα, καθώς η χώρα μας δεν διέθετε σε αφθονία το χαρτί.
Πολύ αργότερα ο Μάρκο Πόλο γυρίζοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στην Ευρώπη του Μεσαίωνα, όπου τον περιγράφει και για τις επικίνδυνες επανδρωμένες πτήσεις του.

Τα νεότερα χρόνια, πολλές λεπτομέρειες για την παρουσία του χαρταετού στη Γηραιά Ήπειρο έχουμε το 1450 στη Γερμανία και το 1606 στην Ισπανία. Στη δεύτερη περίπτωση, ένας κληρικός αναφέρει στο ημερολόγιό του ότι χρησιμοποιούσαν τον χαρταετό σαν παιχνίδι χαράς την ημέρα του Πάσχα.

Ακολουθούν οι χρόνοι της επιστημονικής χρησιμοποίησης των χαρταετών (ή και υφασματαετών) ώσπου το 1752 στην Αμερική ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πείραμά του, διαπιστώνοντας με τεχνητό αετό τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και του κεραυνού, οπότε και κατασκεύασε το αλεξικέραυνο. Το 1880 ο Αυστραλός Hargrave σχεδίασε έναν τεράστιο αετό για μετεωρολογικές παρατηρήσεις.

Υπάρχει προφορική παράδοση που αγγίζει τα όρια του μύθου, ότι τη μεγάλη γέφυρα του Νιαγάρα την άρχισαν, ρίχνοντας απέναντι με χαρταετό το πρώτο σχοινί.

Ο Χαρταετός έφθασε στην Ελλάδα πρώτα από τα λιμάνια Ανατολής (Σμύρνη-Χίο-Κωνσταντινούπολη), τα λιμάνια της Επτανήσου, της Σύρας, των Πατρών και ακολούθησαν τα αστικά κέντρα, όπου μπορούσε κανείς να αγοράσει σπάγκο και χρωματιστό χαρτί. Η κατασκευή ενός χαρταετού σήμερα είναι σχετικά εύκολη υπόθεση καθώς υπάρχουν όλα τα τεχνικά μέσα.

Απαιτείται βέβαια κοφτερό μυαλό από τον κατασκευαστή, επιδέξια χέρια και φυσικά φαντασία! Ο χαρταετός στη μακραίωνη ιστορία του χρησιμοποιήθηκε με διάφορους τρόπους, για τη μέτρηση της θερμοκρασίας και της ταχύτητας των ανέμων, για μελέτες της ατμόσφαιρας και του ηλεκτρισμού, αλλά ακόμα και για αεροφωτογραφίσεις.

Για το πέταγμα του χαρταετού πρέπει με προσοχή να επιλέγουμε ανοιχτούς χώρους χωρίς ηλεκτροφόρα καλώδια. Ακόμη να είναι μακριά από γκρεμούς και ποτέ σε ταράτσες, εξ αιτίας των δυστυχημάτων από τις πτώσεις. Πάντως, είτε ως άθυρμα ή συνήθεια του χθες, του σήμερα αλλά και του αύριο, έχει τη δύναμη, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους για κάθε χώρα, να ξεσηκώνει όλο τον κόσμο, μικρούς και μεγάλους και να τους παρασύρει σ' ένα διαφορετικό παιχνίδι, επίπονο και επίμονο, αγωνιώδες και πολύχρωμο, με επιτυχίες ή απογοητεύσεις, αλλά πάντοτε ένα πανηγύρι συγκινήσεων, συναγωνισμού και χαράς.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ...